14.07.2010 23:52

Hug minn átti hafið blátt

  Svo fór um sjóferð þá

Ljóma bar á bláa dröfn

bjart um mar og dranga.

Mínu fari eg hélt úr höfn

hugðist snar til fanga.

 

Sigldi ég hátt í sólarátt.

Söng minn dátt ég þreytti.

Hug minn átti hafið blátt

hitt ég fátt um skeytti.

 

Gáskaör um opinn sæ

undi ég för í gleði

gleymdi vör og bernskubæ.

Brann mér fjör í geði.

 

Kanna vildi ég vona sjó

 - vorið þyldi að bíða -

samt mér skildist, seinna þó

svipul mildin tíða.

 

Hljóð varð raust ins reifa manns

rifnuðu traustar voðir

þegar haustsins darradans

dæmdi í naustir gnoðir.

 

Auðnu þrotinn, uppgefinn

útþrá slotað lætur.

Ég hef brotið bátinn minn.

Bylgjan vota grætur.

           Jónas Tryggvason/Svo fór um sjóferð þá

Flettingar í dag: 131
Gestir í dag: 29
Flettingar í gær: 71
Gestir í gær: 33
Samtals flettingar: 452826
Samtals gestir: 86473
Tölur uppfærðar: 19.9.2019 23:30:43